Dobrodzieje

Stare Powązki zasługują na miano Nekropolii Narodowej, bo kryją prochy ludzi najbardziej zasłużonych dla narodu. Budowane przez bogate mieszczaństwo okazałe kaplice i pomniki, pozbawione po II wojnie światowej opiekunów, którzy poginęli, rozproszyli się po świecie lub zubożeli, zaczęły popadać w ruinę. Opieki nad zabytkowymi grobowcami podjął się Społeczny Komitet Opieki nad Starymi Powązkami, który w ciągu niespełna 40 lat swojego istnienia przeprowadził ponad 1300 prac renowacyjnych i konserwatorskich. Tak duża skala działań możliwa była dzięki uznaniu i poparciu, jakie zyskała sobie akcja podjęta w 1974 r. przez Jerzego Waldorffa. Było sprawą oczywistą, że przedsięwzięcie to nie mogło opierać się tylko na datkach zdobywanych przez kwestarzy podczas corocznych kwest zaduszkowych. Aby zdobyć odpowiednio znaczące środki trzeba było pozyskać sponsorów, nazywanych przez Jerzego Waldorffa zamożnymi dobrodziejami. Były to, i są nadal, władze samorządowe Warszawy, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, instytucje bankowe i ubezpieczeniowe, fundacje. Mecenasem szczególnego rodzaju jest firma A. Blikle, która od 1975 r. przysyła swoje pączki i ciasta, aby kwestarze schodzący z cmentarza, często zziębnięci i zmoknięci, mogli się posilić. Zachodzące w Polsce od lat 90. ubiegłego wieku przemiany spowodowały, że instytucje, które poprzednio w znaczący sposób wspierały Komitet, dziś już nie istnieją lub nie są w stanie pomagać. Taki los spotkał Polski Monopol Loteryjny, który przez wiele lat był znaczącym dobrodziejem odnowy Powązek. Finansowe wspomaganie prac konserwatorskich na Powązkach przez wiele lat pozostawało anonimowe. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom obecnych i przyszłych sponsorów, w 1996 r. odlane zostały specjalne medale dla osób i instytucji zasłużonych w akcji ratowania Powązek. Po jednej stronie medalu widnieje wizerunek Bramy św. Honoraty, po drugiej napis "Szczególnie hojnemu ofiarodawcy na ochronę zabytków Powązek". Jako pierwsza medal ten otrzymała Maja Komorowska, która wzięła udział w największej liczbie zaduszkowych kwest. Wraz z nią udekorowanych zostało kilkudziesięciu aktorów i dziesięć instytucji. Po raz drugi medale wręczono w maju 1999 r., w czasie obchodów 25-lecia działalności Komitetu. W połowie lat 90. na odrestaurowanych kaplicach i nagrobkach zaczęto umieszczać mosiężne tabliczki z informacją kto był fundatorem odnowy pomnika. W ten sposób zwiedzający cmentarz mogą zorientować się, jakie instytucje wspomagają finansowo działalność Komitetu. W 2001 r., zostały wykonane i wmontowane w mur cmentarza przy Bramie św. Honoraty, granitowe tablice, na których zamieszczane są nazwy instytucji i osób wspierających odnowę Powązek. Na tablicy lewej wykuto nazwy instytucji, które w ciągu pięciu lat przeznaczyły na ten cel przynajmniej 100 000 zł, zaś na drugiej tablicy nazwy "dobrodziejów roku" - czyli tych, którzy przekażą w danym roku co najmniej 5 000 zł. Jeżeli pieniądze przekazane zostaną na ratowanie konkretnego nagrobka, informacja o tym zostanie zamieszczona na tabliczce przymocowanej do tego obiektu. Informacje na granitowych tablicach są uaktualniane każdego roku.